اينكه در گودال قتلگاه چه ظلمى بر امام وارد شد و چه اتفاقى افتاد و چه حرف هاى زشتى به امام حسين ( ع ) گفتند ولى امام همه را تحمل كرد و دشمنان نتوانستند يك ذره از مقام و عظمت امام كم كنند بلكه مقام آنحضرت بالاتر رفت . امام حسين ( ع ) نزد خدا و پيغمبر خيلى عزيز است اما دين بالاتر از امام حسين است و او براى حفظ دين بايد همه اين مصائب و رنج را مى پذيرفت . بقاى دين در آن شرايط قربانى مى خواست و امام حسين ( ع ) بايد فداى دين مى شد . فلسفه عزادارى اين حديث را هم دانشمندان اهل سنت و هم دانشمندان شيعه از پيغمبر اكرم ( ص ) روايت كرده اند : « حُسَينُ مِنّى وَ انَا مِن حُسَين : حسين از من است و من از حسينم » . اين حديث رنگارنگ تفسير مىشود ولى من از يك نگاه صحبت مى كنم ؛ عزادارى امام حسين عزادارى پيغمبر است . حسين از پيغمبر است و پيغمبر از حسين . احترام امام حسين احترام پيغمبر است ، هدف هردو ، يك چيز است ، هم پيغمبر مسموم و شهيد شد و هم حسين شهيد شد . هردو جان هاى گرامى خود را براى حفظ دين فدا كردند لذا عزادارى حسين عزادارى پيغمبر و گريه كردن براى حسين گريه براى پيغمبر است .